لطفا معرفی کاملی از بیوگرافی و رشته تحصیلی و دورههایی که احیانا برای نویسندگی داشتید بیان بفرمائید…
متولد در شهر مقدس قم هستم و دارای مدرک کارشناسی ادبیات فارسی.حدود بیست سال است به صورت جدی و مستمر در زمینه داستان نویسی و تدریس داستان نویسی فعالیت دارم. برخی سمت ها و همکاری ها با نشریات کشور به شرح ذیل می باشد:
مسئول واحد خواهران انجمن شعر و قصه قم. (سال 80-90)
-سردبیر مجله امیدان.(سال 91-92)
-دبیر تحریریه مجله پوپک(سال93-94)
-دبیر بخش آموزش و سرگرمی مجله پوپک(سال94-95)
-دبیر بخش علمی و اجتماعی مجله دوست کودک(سال91-97)
-دبیر بخش آسمانه مجله سلام بچه ها(سال95-97)
-مربی داستان نویسی در مراکز فرهنگی چون حوزه هنری و آموزش و پرورش.
-کارشناس ادبی مراکز فرهنگی.
-داور مسابقات پرسش مهر.
-داور جشنواره های غدیر، هنرآسمانی،کریمه و…
کتابهای چاپ شده:
-پاکت سیاه.
-گلبرگ و دوست صمیمی اش خدا.(2جلدی)
-پسری که روی بال فرشته راه رفت.
-دختری که ستاره هارا شست.
-آرزوی ماهی ها.
-پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها(2جلدی)
-داستانهای مزرعه(2جلدی)
-داستانهای جزیره(5جلدی)
و……
رتبه ها:
رتبه اول داستان اعتکاف.
رتبه اول داستان دانشجویی.
رتبه اول داستان طنز اطفهان.
رتبه اول ریحانه هستی.
رتبه اول داستان فلسطین .تپش سنگ.
رتبه اول داستان غدیر.
و…
شما در چه حوزهای بیشتر قلم میزنید؟ (نویسندگی، داستان و یا شعر)
بنده بیشتر در زمینه داستان برای خردسالان، کودکان و نوجوانان قلم میزنم.
آیا سبک خاصی هم در نوشتههای خود دارید؟
سبک خاصی برای نوشتن ندارم. هر چه بر قلمم جاری شود می نویسم. بعد از حک و اصلاحات که به نظرم لازم است و کارم را بهتر می کند آن را برای چاپ ارائه میدهم.
از چه موقع وارد حوزه تألیف شدید و چه شد که این اتفاق افتاد؟
از همان زمان که شروع به نوشتن کردم شوق چاپ کتاب را داشتم. البته این شوق وقتی با آگاهی و دانش در داستان نویسی همراه شد، چاپ کتاب دیگر اولویتم نبود. خوب نوشتن دغدغه ذهنی ام شد.
چه شد که کودک را به عنوان مخاطب برای نوشتن انتخاب کردید؟
به نظرم انتخاب مخاطب هر اثر یک امر دورنی است. با آگاهی از پیش تعین شده، نمی شود مخاطب نوشته را انتخاب کرد. خود قلم هر نویسنده در ناخودآگاه اش مسیر نویسنده را مشخص می کند که برای چه رده سنی بنویسد.
احیانا برای کار خود نزد استادی هم دوره دیدهاید و چه کسانی مشوق شما بودهاند؟
در ابتدای نوشتن داستانهایم را برای مجله «پوپک» فرستادم آن زمان آقای مظفرسالاری مسئول بخش داستان بودند. ایشان با حوصله داستانهایم را می خواندند و برایشان نقد می نوشتند. هنوز آن نقدها را دارم. بعد که بیشتر به دفتر مجله رفت و آمد کردم با مجله«سلام بچهها» آشنا شدم و مطالبم در بخش آسمانه چاپ می شد. حاج آقا عبدالله حسنزاده بسیار کمکم کردند. ایشان با راهنمایی هایشان مسیر داستان نویسی درست را بهم نشان دادند. صبر ایشان در برابر بی تجربگی هایم درس هایی بزرگی برایم داشت. بعد هم بزرگوارانی مثل آقایان غلامرضا آبروی، سید سعید هاشمی و علی باباجانی راهنمایم بودند.
بیشترین نیاز کودک را (به ویژه در عصر حاضر) چه میدانید؟
به نظرم بیشتر نیاز کودکان امروز پر کردن حس تنهایی آنهاست. کودکان امروز به ظاهر همه امکانات رفاهی را دارند. اما تنها هستند، چون والدین فرصت همراهی با آنها را ندارد. والدین فقط برای آنها آسایش مادی می آورند و از حضور مهم خود غافلند. کودکان در تنهایی خود، به گوشی های ، تبلت ها و بازیهای رایانه ای پناه می برند و متاسفانه پدر و مادرها خوشحالند که آنها سرگرم هستند.
در کارهای انجام شده برای کودک و نوجوان، کار کدام نویسنده را دیدهاید که برای شما جذابیت داشته؟
در حوزه کار کودکان و نوجوانان بیشتر کارهای نویسندگان پیشکسوتی چون مظفر سالاری، غلامرضا آبروی، شکوه قاسم نیا، افسانه شعبان نژاد، فریبا کلهر و هوشنگ مرادی کرمانی را دوست دارم.
چند کار دینی ممتاز میشناسید که مورد تأیید شما بوده را برای ما نام ببرید؟
متاسفانه نام کتابهایی دینی مناسب یادم نیست، اما نویسندگان آنها را خوب می شناسم.به نظرم کتابهای آقایان مرتضی دانشمند، محمدحسین فکور و مجید ملامحمدی خوب هستند چون هم تجربه نوشتن دارند و هم دانش دینی آنها کتابهایشان را خواندنی کرده است.
در بین کارهای خودتون کدام کار را بیشتر از دیگر آثارتون میپسندید؟
آخرین کتابم( آتیش پاره) را فعلا بیشتر از بقیه آثارم دوست دارم. چون رگه های از نوجوانی خودم در آن آوردهام. نوجوانی من در زمان جنگ بود و این نوجوانی را با زبان طنز بیان کردهام.
از منظر آسیبشناسی، ضعف و کاستی در آثار کودک و نوجوان را چه میبینید؟
ضعف و کاستی در ادبیات کودکان و نوجوانان ایران به نظرم از کمی تالیف است. الان بیشتر بازار کتاب، کارهای ترجمه است که خیلی آنها با فرهنگ زندگی ما فاصله دارد و یا حد با فرهنگ ما در تضاد است. اگر حمایتهای مادی و معنوی از تالیف صورت گیرد مسلما نویسندگان و شاعران چیره دست ایرانی کم نیستند و شروع به خالق آثار گران بهایی می کنند.
فکر میکنید چه موضوعاتی در حوزهی کودک و نوجوان، یا به آن پرداخته نشده و یا آن طور که باید و شاید پرداخته نشده؟
فکر می کنم بیشتر از آنکه فکر کنیم کدام موضوع را برای کودکان و نوجوانان بنویسم. بهتر باشد بگوییم چه طور موضوع را برای آنها بیان کنیم. بیشتر آثار از نوع پرداخت و نگاه درست رنج می برد تا خود موضوع. ما نویسندگان موضوع داریم اما نگاهمان تکراری و خسته کننده است.
وضعیت شعر دینی کودک را چطور ارزیابی میکنید؟
من خودم شاعر نیستم. اما شعر را بسیار دوست دارم. شعر زیاد می خوانم و حفظ می کنم. به این سئوال شما به عنوان مخاطب جواب می دهم. شعر دینی می توانم بهتر از این باشد. بزرگان ما شعرهایشان را گفته اند.حالا نوبت جوانهاست که جا پاری بزرگان بگذارند و آثار ماندگار ارائه دهند. شاعران جوان و پرانرژی وارد حیطه شعر شده اند اما نمی مانند. دلیلش را باید از کسانی پرسید که در زمینه شعر و شاعر فعال هستند.
به نظر شما تأثیر فضای مجازی بر استقبال از کتاب چگونه است؟ (اینکه تحت تأثیر قرار داده باشد)
مسلما فضای مجازی در توجه مخاطب به کتاب تاثیر داشته است. خواندن کتاب هم مثل تمام زندگی با گذشت زمان تغییر کرده است. مثلا کتابهای صوتی فرصت خوبی برای آشنایی با کتاب است.
آیا در حوزه نویسندگی کمی و کاستی دیده میشود؟
در حوزه نویسندگی کمی و کاستی فراوان است بخشی به ما نویسندگان بر می گردد. بخشی به مسئولان. که صحبت درباره آن به درازا می کشد. گفتن از این کمی و کاستی ها هیچ نتیجه ای ندارد جز ملال خاطر.
تعامل ناشران با نویسندگان به ویژه نویسندگان کتاب کودک چگونه است؟
تازگی ها ناشران، بیشتر با نویسندگان کودک و نوجوان تامل دارند که این جای امیدواری دارد. نتیجه این تامل می شود تولید آثار مناسب برای مخاطب.
با توجه به جایگاه انجمن کتاب کودک و نوجوان، چه کار و تلاشی برای تقویت کار کودک ونوجوان میتواند انجام دهد؟
برای تقویت آثار کودک و نوجوانان حمایت از تولید آثار به نظرم مناسب است.
ارزیابی شما از نظارت اداره ارشاد بر کارهای کودک چیست و به نظر شما نظارت ایدهآل چگونه باید باشد؟
ارزیابی ارشاد یک ارزیابی کلی است. آنها نمیتوانند بر کیفیت کتاب نظر داشته باشد. برای همین است که برخی ناشران از همین خلا قانونی استفاده می کنند و کتاب سازی می کنند.
در مورد ترجمه آثار غربی کودک و نوجوان نظر شما چیست؟
متاسفانه در کارهای ترجمه بی دقتی بسیار است. این بی دقتی بیشتر در مفهوم آثار ترجمه است. مفهوم بیشتر آثار غربی از فرهنگ زندگی ما دور و یا حتی در ضدیت با آن هستند که هیچ متولی شناخته شدهای برای جلوگیری از نشر این آثار وجود ندارد.
در پایان اگر نقطه نظر و یا سوال نپرسیدهای هست که ذکر آن را مفید میدانید بفرمائید تا مورد استفادهی خوانندگان ما قرار گیرد…
در پایان دوست دارم به جای خالی نیروهای تازه نفس در حیطه نویسندگی اشاره کنم. ما بچه های با استعداد زیادی داریم که در وادی نوشتن قدم می گذارند اما بعد از مدتی نوشتن را کنار می گذارند. این مسله باید آسیب شناسی شود و برای آینده نویسندگی ایران سرمایه گزاری شود.
ممنون از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید. با آرزوی بهترینها برای شما..
من هم از شما تشکر می کنم.